Jak rozpocząć rozmowę?

Jedną z ważniejszych rzeczy, jaką możesz zrobić dla przyjaciela, o którego się martwisz, to porozmawiać z nim.

Poniżej znajdziesz kilka wskazówek, które mogą pomóc Ci w w przeprowadzeniu rozmowy.

Zanim jednak rozpoczniesz rozmowę, warto abyś przygotował(a) się na to, że zapewne nie będzie ona ani łatwa ani przyjemna. Rozmowy, które konfrontują osobę z jej problemem narkotykowym zazwyczaj są trudne. Bardzo często zdarza się, że człowiek, który nadużywa narkotyków zaprzecza, że ma z tym problem. Równie często jego pierwszą reakcją jest bagatelizowanie poruszanych spraw lub okazywanie zniechęcenia tematem. Zdarza się również, że początkowo odpycha tych, którzy starają się mu pomoc. Dlatego ważne jest, żebyś się nie zniechęcał(a), kiedy pierwsze podejście do rozmowy okaże się porażką. Pamiętaj, że droga do zmiany jest długim procesem, w trakcie którego nieocenioną pomocą jest obecność i wsparcie bliskich, życzliwych ludzi.

  1. Zacznij od tego, żeby zastanowić się, co jest celem Twojej rozmowy z przyjacielem. Czy chcesz mu powiedzieć, że się martwisz? Czy chcesz mu zwrócić uwagę na to, że Twoim zdaniem jego eksperymenty z narkotykami wymknęły się spod kontroli? Czy Twoim celem jest skłonienie go do rozmowy z zaufanym dorosłym? Gdy już określisz cel rozmowy, pomyśl o tym, co będziesz chciał(a) powiedzieć przyjacielowi. Tak trudne rozmowy lepiej jest prowadzić w sposób przemyślany, ponieważ zwiększa to prawdopodobieństwo osiągnięcia sukcesu. 

  2. Rozmowę z przyjacielem rozpocznij od powiedzenia mu o tym, że martwisz się o niego. W dalszej części postaraj się przywołać swoje obserwacje i fakty, które Cię niepokoją. Dzielenie się swoimi odczuciami i opisywanie tego, co obserwujesz pomogą uniknąć negatywnych emocji, które pojawiają się zazwyczaj w sytuacji, gdy druga osoba czuje się o coś oskarżana. Unikaj generalizowania i oceniania. Pamiętaj, że zwroty Ty zawsze, Ty nigdy, czy okazywanie drugiej osobie, że wiesz lepiej co ona myśli i czuje zniechęcają do dalszej rozmowy.

    1. Krok nr 1:

      Prosisz o rozmowę

       

      Słuchaj, chciał(a)bym pogadać o tym, co się ostatnio z Tobą dzieje...

      Krok nr 2:

      Mówisz o swoim niepokoju

       

      Martwię się o Ciebie.

      Krok nr 3:

      Opisujesz to, co się dzieje

       

      Od kilku tygodni ani razu nie spotkałyśmy się po szkole. Nie rozmawiamy ze sobą już tak często jak wcześniej. Brakuje mi tego. Widzę, że coraz częściej palisz trawę i wychodzisz tylko z tymi znajomymi, którzy też to robią.

      Krok nr 4:

      Przytaczasz wiedzę

       

      Osoby, które coraz częściej zażywają narkotyki mogą się od nich uzależnić, nawet od „trawy”.

      Krok nr 5:

      Prosisz drugą osobę, aby podzieliła się tym, jak sytuacja wygląda z jej strony

       

      Zastanawiam się, co się dzieje? Co o tym myślisz?